| M |
| Mahmure: Ay
ışığı, ay yüzlü güzel. Mahire: Becerikli, hünerli. Mahpare: Ay parçası gibi güzel. Maide: Yemek, şölen, isa ve havarilerine gökten inen sofra. Makbule: Kabul görmüş, beğenilmiş. Maksude: İstek, niyet. Manolya: Beyaz, güzel kokulu çiçekleri olan süs bitkisi olarak yetiştirilen ağaç ve çiçekleri. Maral: Dişi geyik, ceylan, karaca. Mebrure: Hayır, yararlı. Mediha: Övülmeye neden olan. Medine: Hz Muhammed'in kabrinin bulunduğu, hacıların Mekke'den sonra ziyaret ettikleri şehir. Mehlika: Ay yüzlü güzel. Mehpare: Ay parçası gibi güzel. Mehtap: Ay ışığı, dolunay. Mehveş: Ay yüzlü güzel. Melahat: Yüz güzelliği. Melda: Genç, körpe. Melek: Tanrıyla insanlar arasında aracılık yaptığına inanılan nurdan yaratılmış varlık, güzel huylu, sakin. Meliha: Güzel, şirin. Melisa: Bir tür kokulu bitki. Meltem: Yazın karadan denize doğru esen rüzgar. Menekşe: Koyu mor renkte açan bir süs bitkisi, koyu mor renk. Mercan: Kayalık yerlerde koloni oluşturarak yaşayan, iskeleti kalkerli, kırmızı renkli deniz hayvanı. Meriç: Balkanlar'ın güneydoğusunda bir nehir. |